Frank Szwajcarski. Moneta w orginale. Źródło: Centralny Bank Szwajcarii
Frank szwajcarski (po francusku: franc suisse, po włosku: franco svizzero, po retoromańsku: franc svizzer) to nazwa waluty Szwajcarii i księstwa Lichtenstein. Dzieli się na sto rapów (FR: centimes, IT: centesimi, RR: raps). Kod ISO: CHF, skrót Sfr.
Do momentu założenia Republikii Helvetii w roku 1798, monety były bite przez poszczególne kantony. W latach 1865 do 1927 frank był elementem Monetarnej Unii Łacińskiej - wtedy to srebrne i złote monety z Belgii, Francji, Włoch i Grecji funkcjonowały w Szwajcarii jako równoprawny środek płatniczy. Według stadardów unii -jednostka waluty miała zawierać 4,5 gramów srebra lub 0,290322 gramów złota. Zakończenie unii nastąpiło oficjalnie w 1927 roku.
W ramach złotego standardu (Goldstandard) kurs w latach 1912 do 1932 wynosił 0,81 marki.
Od 1945 roku do załamania układu z Bretton Woods w 1973 kurs franka był powiązany z kursem dollara amerykańskiego (US-Dollar). W latach 1945-49 stały kurs wynosił 4,30521 franka za dollara, a od 1949 do 1973 4,375 franków za dolara lub 0,203125 g złota za franka.
Kurs franka do dolara w sierpniu 2011 osiągnął historycznie niski poziom: za US-dollara inwestorzy płacili nawet 0,7075 franka.
Czytaj również: Ile jeszcze wzrosnie kurs franka ?
